Wat is haptotherapie?


Haptotherapie is gebaseerd op de haptonomie en is een (psycho) therapie vorm die een eigen plaats inneemt binnen de gezondheidszorg. Het is voor een deel lichaamsgerichte therapie en een ervaringstherapie en wordt gegeven in individuele sessies. Haptotherapie houdt zich bezig met de zelfontwikkeling van de mens. Je wordt je meer bewust van je gevoelens en de onderliggende patronen en krijg je ook een keuze om bepaalde gevoelens meer, minder of een andere plek te geven. De therapeut heeft hierbij een gidsende rol. Het is een samen op zoek gaan naar jouw verhaal en mogelijkheden.

Waarom haptotherapie?
Klachten en gevoelens van onbehagen zijn vaak het gevolg van onze reactie op gebeurtenissen of situaties in ons leven. Een oorzaak van klachten kan zijn dat gevoelens of gedachten niet in overeenstemming zijn met het leven dat je leidt; je bent jezelf niet meer. Als gevolg van de klachten en patronen die je ontwikkeld hebt kan het kontact met jezelf en met je omgeving bemoeilijkt zijn. Het gevoel er alleen voor te staan is dan het gevolg. De ervaring wijst uit dat je veelal in therapie komt omdat je het gevoel hebt vast te lopen. Je ervaart problemen, die je onvoldoende zelf kunt oplossen. Je denkt het allemaal wel te weten, maar het voelt niet zo, of je kunt er niet naar handelen. Via haptotherapie kun je opnieuw leren om in contact te komen met je gevoelens. Wanneer je vertrouwen hebt in het leven durf je beter je eigen mogelijkheden en onmogelijkheden onder ogen te komen. Je kunt jezelf zijn, wanneer je durft te voelen wat je bezighoudt en daar ook zoveel vertrouwen in hebt dat je er naar gaat leven.

Hoe ziet een behandeling eruit?
In de therapie maken we gebruik van de verbale communicatie, de communicatie door middel van positiebepaling en de communicatie door middel van de aanraking. In de sessies ligt de nadruk op de beleving van gevoelens van dat moment. Door de therapeutische begeleiding kan je leren deze gevoelens op de juiste wijze te verstaan en inzicht krijgen in de relatie met jezelf en met je omgeving. Het ervaren, toelaten en delen van deze gevoelens dragen er toe bij om het contact met jezelf en je omgeving te herstellen. Zo kan er weer ruimte ontstaan in jezelf in plaats van dat je gevoel ‘je in de weg zit’. Door deze ervaringen tijdens de sessie te koppelen aan de hulpvraag kan een begin worden gemaakt met het ontwikkelen van een basisgevoel van veiligheid en vertrouwen. Vanuit dit basisgevoel durft je je mogelijkheden en beperkingen te verkennen, relaties aan te gaan en te onderhouden.

(bron: Nanny Ulaski)